நிலா,
இன்று அழகாக வானத்தில் மலர்ந்த பூ போல காட்சியளிக்க
அதன் வெண்மையான ஒளி
பூமியின் மேல் சிந்திய பால்நதிபோல் பரவியிருந்தது.
அந்த ஒளியின் நடுவே,
தனிமையைத் தோளில் சுமந்தபடி ஒருவன்
அமைதியைத் தேடி அமர்ந்திருக்க
காற்று அவன் முகத்தை வருடியது; ஆனால்
அது அவள் விரல்களின் மென்மையை நினைவூட்டியது.
மரங்களின் நிழல் அவன் பாதையில் விழுந்தது, ஆனால்
அது அவள் கூந்தலின் கருமையை நினைவூட்டியது.
நிலா அவன் மேல் ஒளி வீசியது; ஆனால்
அது அவள் சிரிப்பின் வெளிச்சத்துக்கு ஈடாகவில்லை
எங்கே இருக்கிறாய்?" என்று அவன் வானத்தைக் கேட்டான்.
வானம் பதில் சொல்லவில்லை; ஆனால்
ஒரு மேகம் மெதுவாக நகர்ந்தது.
அவன் மனதில் மறைந்திருந்த நினைவுகளைப் போல.
அவளை முதன் முதலாக கண்ட அந்த மாலை,
இதயத்தில் காதல் மலர்ந்த வேளை
அவள் பேசிய வார்த்தைகள் கவிதையாக இனித்தன
அவள் சிரித்த ஒவ்வொரு கணமும் இசையாக ஒலித்தன
இன்று அவள் அருகில் இல்லை. ஆனால்
அவள் இல்லாத இடங்களெல்லாம்
அவள் நினைவுகளால் நிரம்பியிருந்தன.
கைகோர்த்து பகிர்ந்த கனவுகள் எல்லாமே
அவன் மனதில் மீண்டும் உயிர்பெற்றன.
நிலவின் ஒளியில் ஒரு ஏரிக்கரையில் அமர்ந்திருக்க
நீரின் மேல் மிதந்த நிலாவை பார்த்தான்.
அதன் நடுக்கத்தில் தனது மனதின் அலைகளை கண்டான்.
ஒரு சிறிய கல்லை நீரில் எறிந்தான்,
வட்டங்களாகப் பரவிய அலைகள்
அவள் நினைவுகள் போல் முடிவில்லாமல் விரிந்தன.
காதல் என்றால் என்ன?" என்று ஒருநாள் அவள் கேட்டிருந்தாள்.
அப்போது அவன் பதில் சொல்லவில்லை.
இன்று தெரிகிறது
காதல் என்பது அருகில் இருப்பது மட்டும் அல்ல,
தொலைவில் இருந்தாலும் ஒருவரின் நினைவில் வாழ்வது என
இரவு மேலும் நீண்டது
நட்சத்திரங்கள் வானில் அமைதியாக எரிந்தன.
அவன் கண்களில் கண்ணீர் துளிகள் பிறந்தன, ஆனால்
அவை துக்கத்தின் துளிகள் அல்ல.
அவளை நேசித்த நாட்களின் அழகான சாட்சிகள்.
நிலா மெதுவாக மேற்கே நகர்ந்தது.
விடியல் தொலைவில் விழித்துக்கொண்டது.
அவன் எழுந்து நின்றான்.
அமைதியைத் தேடி வந்தவன்,
அமைதியையே தன்னுள் கண்டுகொண்டான். ஏனெனில்
சில காதல்கள் சேர்வதில் முழுமை பெறுவதில்லை,
நினைவுகளில் வாழ்ந்தபடியே நித்தியமாக மலர்கின்றன.
அந்த நிலா ஒளி நிறைந்த இரவில்
அவன் தனியாக இல்லை.
அவள் அருகில் இல்லாவிட்டாலும்,
அவள் நினைவு அவன் நெஞ்சில் ஒரு அழியாத நிலாவாக
என்றென்றும் ஒளிர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது....
***Joker***