மேகங்கள் திரண்டுவந்து ராகங்கள் கோர்க்க,
பூமியின் தாகத்தை காதலே தீர்க்க!
மண்ணில் விழும் ஒவ்வொரு மழைத்துளியும்,
நெஞ்சில் எழும் உன்னுடைய நினைவல்லவோ!
குடை விரித்து நாம் நடந்த சாலையோரங்கள்,
குளிர் காற்றில் கரைகின்ற நம் தூரங்கள்!
உன் தோள் நனையக் கூடாதென்ற என் ஏக்கம்,
மழைநீரையும் விட இங்கே வெம்மையாக்கும்!
நனைந்த உன் கூந்தலின் வாசத்திலே,
என் ஆயுள் கரையுது இந்த சுவாசத்திலே!
சேலை நனையும் நொடிகள் எல்லாம்,
காலம் நமக்குத் தந்த வரமல்லவா!
விழியோடு விழி பேசும் மௌனச் சாரல்,
இவ்வுலகில் வேறெங்கும் இல்லாத் தேடல்!
பெய்யும் மழையும் உன்னழகைப் பார்த்து,
பெய்யத் தயங்கி நிற்குதோ தடம் மாற்றி!
பச்சை இலைகளின் மேல் பனிமுத்து ஆட்டம்,
நெஞ்சுக்குள் நீ தந்த சுகமான வாட்டம்!
உன் கரம் கோர்த்து நான் நடக்கும் போதெல்லாம்,
கால் நனையும் நீர்கூட அமுதாக மாறுதடி!
வார்த்தைகள் தேவையில்லை இந்த மழைக் காலத்தில்,
நம் சுவாசம் கலந்திருக்கு இயற்கையின் தாளத்தில்!
வானம் பூமிக்கு எழுதும் காதல் கடிதம்,
நாம் வாசிக்கும் இந்த அழகிய நிமிடம்!
பிரபஞ்சத்தின் பேரழகே உன் புன்னகைதான்,
இந்த மழைக் காவியத்தின் முதல் வரியே நீதான்!
உலகத்தின் சத்தங்கள் எல்லாம் அடங்கிப் போக,
உன் இதயத் துடிப்பு மட்டும் காதில் கேட்க!
காலங்கள் மாறினாலும் அழியாத காதலிது,
கடவுள் நமக்காகவே வரைந்த சித்திரமிது!
மழைநீரில் நனைந்தபடி நாம் தொலைவோம்,
மறக்க முடியாத நினைவுகளில் என்றும் நிலைப்போம்!
நெஞ்சக்கூட்டில் வாழ்கின்ற அன்பின் சுடரே,
என் ஆயுள் முழுக்க வருகின்ற உயிரின் நிழலே!
துளிகளின் ஓசையில் உன் குரலே கேட்க,
துணையவன் மார்பில் என் உலகம் சிறக்க!
இமை மூடி ரசித்திடும் தூரிகைத் திருவிழா,
வானும் பூமியும் வாழ்த்தும் பேரன்பின் சாட்சியாய்...
இதோ இங்கே, "காதல் காவியம் தொடர்கிறது!"
