தொலைதூரக் காதல்....
பிரிவு என்பது வெறும் தூரம் மட்டுமல்ல,
அது நம் காதலைச் சோதிக்கும் ஒரு அக்னிப் பரீட்சை!
நீ இருக்கும் ஊரின் திசை நோக்கி
தினமும் என் கண்கள் மேய்கின்றன...
தூரத்து மேகமாவது உன் முகம் பார்த்து வருமா என்று!
நூறு முறையாவது பார்த்து விடுகிறேன் - உன்
புகைப்படத்தை அல்ல,
நம் உரையாடல் நிறைந்த அந்தச் சிறு திரையை!
நேரில் சொல்ல நினைத்த ஆயிரம் வார்த்தைகள்
இன்று குறுஞ்செய்திகளாய் முடங்கிக் கிடக்கின்றன...
உன் குரல் கேட்கும் அந்தச் சில நிமிடங்கள் தான்
எனது முழு நாளுக்குமான உயிர்ச்சத்து!
கண்களை மூடினால் நீ அருகில் இருப்பது போன்ற பிரமை,
கண்களைத் திறந்தால் தனிமையின் வெறுமை!
இருந்தும், இந்தத் தூரம் நம்மைப் பிரிக்கவில்லை,
மாறாக...
ஒருவரை ஒருவர் எவ்வளவு நேசிக்கிறோம் என்பதை
ஒவ்வொரு நொடியும் உணர்த்திக் கொண்டே இருக்கிறது.
அழகிய கோபக்காரன்...
அதிகாரக் குரலில் நீ என்னை அதட்டும் போது - உன்
அன்பின் ஆழத்தை நான் ரகசியமாய் ரசிக்கிறேன்!
வார்த்தைகளில் நீ காட்டும் அந்தச் சின்னஞ்சிறு கோபம்,
வெறும் மேகமூட்டம் தான் என்று எனக்குத் தெரியும்...
ஏனெனில், அடுத்த நொடியே
மழைத்துளியாய் நீ பொழியும் பாசத்தில் நான் மொத்தமாய் நனைந்து போகிறேன்!
உலகமே எதிர்த்தாலும் எனக்காக நீயே நிற்பாய்,
ஆனால்... நான் ஒரு சிறு தவறு செய்தால் மட்டும்
உன் கண்கள் சிவக்க என்னைத் திட்டுவாய்!
உன் கோபத்தின் பின்னால் இருப்பது வெறுப்பல்ல,
நான் தொலைந்து போய்விடக் கூடாதென்ற
ஒரு அதித பயம் கலந்த அக்கறை!
உன் மௌனங்கள் எனக்குப் பிடிக்கும்...
அதில் தான் ஆயிரம் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருக்கும்!
நீ முறைத்துப் பார்க்கும் போது வரும் பயத்தை விட,
நீ சமாதானம் செய்யும்போது காட்டும் அந்தக்
குறுஞ்சிரிப்பில் தான் என் உயிர் ஊசலாடுகிறது.
உன் பிடிவாதங்களும், உன் அதிகாரங்களும்
எனக்குக் கிடைத்த வரங்கள்!
ஏனென்றால்... நீ கோபப்படும் ஒரே உரிமையும்,
நீ கொஞ்சும் ஒரே உயிரும் நான் மட்டுமே!
என் சுவாசமே... என்
அன்பே...
ஆயிரம் உறவுகள் மண்ணில் இருக்கலாம்,
ஆனால் என் ஆத்மா தேடிய ஒற்றை உயிர் நீ தான்.
கடிகார முட்கள் ஓடுவதை மறந்து,
உன் கண்கள் வழியே என் காலத்தைக் கடத்தத் துடிக்கிறேன்.
நீ பேசும் போது வார்த்தைகள் கவிதையாகின்றன,
நீ மௌனமாக இருக்கும்போது உன் மௌனம் சங்கீதமாகிறது.
எனது சிறு சிறு கோபங்களையும்,
சிரிப்பால் சிறைபிடிக்கும் வித்தை உனக்கு மட்டுமே தெரியும்.
வெயில் சுடும் நேரத்தில் எனக்கு குடை பிடிக்கும் மேகம் நீ.
நான் தடுமாறும் போதெல்லாம், "நான் இருக்கிறேன்" என்று சொல்லாமல் சொல்லும் என் நம்பிக்கை நீ.
உலக வரைபடத்தில் நான் தொலைந்து போனாலும், உன் இதயத்தின் முகவரியில் நான் என்றும் பத்திரமாக இருப்பேன்.
ஒரு சிறு வேண்டுதல்
காலங்கள் மாறலாம், நம் தலைமுடி நரைக்கலாம்,
ஆனால் உன் கைகளை கோர்த்துக்கொண்டு நடக்கும்
அந்த முதல் நாள் சிலிர்ப்பு மட்டும் எனக்கு என்றும் வேண்டும்.
என் கண்ணீருக்கு முதல் துடைப்பவனாகவும்,
என் சிரிப்பிற்கு முதல் காரணமாகவும் நீ மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.
இந்த ஜென்மம் போதாது உன்னை நேசிக்க...
இன்னொரு பிறவி இருந்தால், அங்கேயும் உனக்காகவே
முன்பதிவு செய்து காத்திருப்பேன் என் அன்பே!
என்றும் உன்னவள்...
