Posted by: Kavii
« on: May 26, 2026, 11:24:33 PM »உடைந்த கண்ணாடி இதயம்... உருமாறிய பயணம்!
பளிங்கு போல இருந்த என் இதயம் - அன்று
சுக்கு நூறாய் உடைந்து போனதே!
தாங்க முடியாத இந்த வலியால் - என்
சந்தோஷங்கள் எல்லாம் தொலைந்ததே!
"அன்பு வைத்தது ஒன்றே நான் செய்த தவறு" - என்று
அழுது தீர்த்தது என் மனமே!
உயிராய் நினைத்த அந்த ஒரு உறவு - என்னை
உடைத்துப் போனது ஏனோ?
பிரிவின் வலி நெஞ்சைக் கிழித்த போது - நான்
பித்துப் பிடித்துத் தவித்துப் போனேன்!
தாங்க முடியா வேதனைக்குள் சிக்கி - என்
தன்னிலை மறந்து துடித்தேன்!
ஆனாலும்...
அதே கவலையில் வீழ்ந்து கிடக்க - நான்
அறிவற்றவள் இல்லையே!
பிரிவின் வலிகளைக் கடந்து செல்ல - என்னை
அறிவின் தேடல்களில் நிரப்பிக் கொண்டேன்!
நிமிடங்களை வீணாக்க விரும்பாமல் - என்
நினைவுகளை வேறு திசைக்கு மாற்றினேன்!
மனதை எந்நேரமும் மும்முரமாக்கி - அந்த
மௌன வலியைக் கொன்றுவிட்டேன்!
அவ்வப்போது கசிந்து வரும் கண்ணீர் - அன்று
அள்ளித் தெளித்த பாசத்தின் எச்சம்!
சுதந்திரப் பறவையாய் சிறகை விரித்தேன் - என்
சொந்தப் பாதையில் பயணத்தைத் தொடங்கினேன்!
கடந்து வந்த கசப்பான நினைவுகள் - இனி
கனவிலும் என்னைச் சுட வேண்டாம்!
தனிமை எனக்குத் தந்த பாடம் - நான்
தனித்துவமாக வாழப் போதும்!
பெண்ணே... நீ கலங்காதே!
உன் மனதைத் தேற்றிக்கொள்...
நிலையிலா இவ்வுலகில் எதுவும் நிரந்தரமில்லை,
உன் மீது மட்டும் நம்பிக்கை கொள்!
காயங்கள் ஆறும், காலம் மாறும்,
உன் துணிவே உனக்குத் துணையாகும்!
உடைந்தது இங்கே இதயம் அல்ல - உன்னைச்
சிறைபிடித்து வைத்திருந்த இரும்புக் கூண்டு!
சிதறிய கண்ணாடிச் சில்லுகளில் தெரியும் உன் பிம்பம் - நீ
சிகரம் தொடப் பிறந்த புது விடிவெள்ளி!
மீண்டு வா தோழியே... அழுதது போதும்!
விண்ணைத் தொட உனது சிறகுகள் போதும்!
பளிங்கு போல இருந்த என் இதயம் - அன்று
சுக்கு நூறாய் உடைந்து போனதே!
தாங்க முடியாத இந்த வலியால் - என்
சந்தோஷங்கள் எல்லாம் தொலைந்ததே!
"அன்பு வைத்தது ஒன்றே நான் செய்த தவறு" - என்று
அழுது தீர்த்தது என் மனமே!
உயிராய் நினைத்த அந்த ஒரு உறவு - என்னை
உடைத்துப் போனது ஏனோ?
பிரிவின் வலி நெஞ்சைக் கிழித்த போது - நான்
பித்துப் பிடித்துத் தவித்துப் போனேன்!
தாங்க முடியா வேதனைக்குள் சிக்கி - என்
தன்னிலை மறந்து துடித்தேன்!
ஆனாலும்...
அதே கவலையில் வீழ்ந்து கிடக்க - நான்
அறிவற்றவள் இல்லையே!
பிரிவின் வலிகளைக் கடந்து செல்ல - என்னை
அறிவின் தேடல்களில் நிரப்பிக் கொண்டேன்!
நிமிடங்களை வீணாக்க விரும்பாமல் - என்
நினைவுகளை வேறு திசைக்கு மாற்றினேன்!
மனதை எந்நேரமும் மும்முரமாக்கி - அந்த
மௌன வலியைக் கொன்றுவிட்டேன்!
அவ்வப்போது கசிந்து வரும் கண்ணீர் - அன்று
அள்ளித் தெளித்த பாசத்தின் எச்சம்!
சுதந்திரப் பறவையாய் சிறகை விரித்தேன் - என்
சொந்தப் பாதையில் பயணத்தைத் தொடங்கினேன்!
கடந்து வந்த கசப்பான நினைவுகள் - இனி
கனவிலும் என்னைச் சுட வேண்டாம்!
தனிமை எனக்குத் தந்த பாடம் - நான்
தனித்துவமாக வாழப் போதும்!
பெண்ணே... நீ கலங்காதே!
உன் மனதைத் தேற்றிக்கொள்...
நிலையிலா இவ்வுலகில் எதுவும் நிரந்தரமில்லை,
உன் மீது மட்டும் நம்பிக்கை கொள்!
காயங்கள் ஆறும், காலம் மாறும்,
உன் துணிவே உனக்குத் துணையாகும்!
உடைந்தது இங்கே இதயம் அல்ல - உன்னைச்
சிறைபிடித்து வைத்திருந்த இரும்புக் கூண்டு!
சிதறிய கண்ணாடிச் சில்லுகளில் தெரியும் உன் பிம்பம் - நீ
சிகரம் தொடப் பிறந்த புது விடிவெள்ளி!
மீண்டு வா தோழியே... அழுதது போதும்!
விண்ணைத் தொட உனது சிறகுகள் போதும்!
